Tag: DataRockie

ในบทความนี้ เราจะมาสรุปเนื้อหาจาก The Brain Audit ซึ่งเป็น event พิเศษที่พี่ทอย DataRockie จัดขึ้นร่วมกับ Sean D’Souza เจ้าของ one person business “Psychotactics” ซึ่งสอนทักษะทางธุรกิจ เช่น marketing และ copywriting

Event นี้ประกอบด้วย 3 sessions:

1. Survive: แนวคิดในการเอาตัวรอดของคนทำงานในยุคนี้ โดย พี่ทอย
2. Brain Audit: เคล็ดลับการทำ marketing ให้ลูกค้าซื้อ ซึ่งเป็นเนื้อหาบางส่วนจากหนังสือ The Brain Audit โดย Sean
3. Q&A: session ถามตอบระหว่าง Sean พี่ทอย และผู้เข้าร่วม

เราไปดูสรุปเนื้อหาในแต่ละ session กัน

1. ⚔️ Part 1. Survive (P’Toy)
   1. 🎁 1. Productise Yourself
   2. 🦆 2. Be a Generalist
2. 🧠 Part 2. Brain Audit (Sean D’Souza)
   1. 🧳 1. The Seven Bags Framework
   2. 🔫 2. Trigger
   3. 🎢 3. Keep the Attention
   4. 💬 4. Language
3. 🤚 Part 3. Q&A (Sean, P’Toy, & the Audience)
4. 🍩 Bonus
5. 🤞 Additional Reading
6. 📖 Expand Your Knowledge

⚔️ Part 1. Survive (P’Toy)

ในส่วนนี้ มีเนื้อหา 2 ประเด็นที่น่าสนใจ:

1. Productise yourself
2. Be a generalist

.

🎁 1. Productise Yourself

เป้าหมาย คือ การพัฒนาตัวเอง, ไม่ใช่การหาเงิน

Productise yourself เป็นแนวคิดในการประสบความสำเร็จของ Naval Ravikant ซึ่งหมายถึง การมองและทำตัวเองให้เป็น product ที่โลกต้องการ

เช่นเดียวกับ product อย่างมือถือและ AI เราจะต้องมีการปรับปรุงและพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง เพื่อตอบโจทย์ความต้องการของสังคม

ถ้าเราอยากจะอยู่รอด เราควรจะยึดสิ่งนี้เป็นเป้าหมายหลักของเรา มากกว่าการหาเงินให้มากขึ้น

แม้ในตอนแรกจะฟังดูขัดแย้งกัน แต่จริง ๆ แล้วแนวคิดนี้สอดคล้องกับการเอาตัวรอดในยุคของ AI

ตัวเรา (หรือจริง ๆ แล้ว คือ สมอง หรือ mind ของเรา) เป็น asset ที่มีค่ามากที่สุด ในการทำงานประจำ (หรืองานออฟฟิศ) เรากำลัง “ขาย” ความรู้และความสามารถที่เรามี ให้กับบริษัทหรือคนที่จ้างงานเรา สิ่งที่เราส่งมอบทำให้ลูกค้าของเราเติบโต และเราก็ได้เงินเป็นค่าตอบแทนกลับมา

การทำงานแบบนี้ไม่ใช่โมเดลที่ยั่งยืน เพราะ:

1. คนที่จ้างเราจะเลิกจ้างเราเมื่อไรก็ได้ โดยเฉพาะในยุค AI มีความสามารถมากขึ้นเรื่อย ๆ
2. และที่สำคัญกว่านั้น นอกจากความรู้และความสามารถแล้ว รายได้ของเรายังผูกอยู่กับเวลาที่เราใส่เข้าไป เราจะได้เงินเดือนก็ต่อเมื่อทำงานเต็ม 1 เดือน และถ้าเราหยุดงานในเดือนนั้นไป เราก็จะไม่ได้เงินเดือนมา

โมเดลรายได้แบบงานประจำ:

✅ We + ✅ Time → ✅ Money

✅ We + ❌ Time → ❌ Money

โมเดลทางรอดที่ดีกว่า คือ การใช้สมองของเราสร้าง creative artefact เช่น หนังสือ, โค้ด, วิดีโอ และ asset อื่น ๆ ที่สามารถส่งมอบคุณค่าให้กับโลกและสร้างรายได้ให้เราในระหว่างที่เราหลับ ซึ่งจะช่วยตัดเวลาออกจากสมการรายได้ของเรา:

We → Creative artefact → Value → Money

ในโมเดลนี้ ตัวเราเป็นต้นทางของทุกอย่าง ถ้าเราอยากจะได้สร้างรายได้ (money) มากขึ้น เราจะต้องส่งมอบคุณค่า (value) ที่ดีขึ้น ซึ่งหมายถึงการสร้าง creative artefact ที่ดีขึ้น และตัวเราจะมีความรู้ความสามารถที่มากขึ้น

เมื่อเรามีความรู้ความสามารถที่มากขึ้นแล้ว creative artefact ก็จะมีคุณภาพมากขึ้น สามารถส่งต่อคุณค่าได้ดีขึ้น และรายได้ก็จะมากขึ้นตามไปด้วย

ดังนั้น ถ้าเราอยากจะอยู่รอดในยุคนี้ เราควรจะโฟกัสกับการพัฒนาตัวเอง มากกว่าการหาเงินให้มากขึ้น เพราะเมื่อเราพัฒนาตัวเองให้เก่งขึ้น เงินก็จะตามมาเอง

.

🦆 2. Be a Generalist

หนทาง คือ การเป็น "เป็ด"

(Note: ในสรุปส่วนนี้ ผมได้ใส่ข้อมูลและความคิดเห็นเพิ่มเติมลงไปด้วย)

Generalist คือ การทำตัวเองเป็น “เป็ด” หรือสามารถทำได้หลายอย่าง แต่อาจทำได้ไม่สุดสักอย่าง ซึ่งตรงข้ามกับ specialist หรือผู้เชี่ยวชาญที่มีความสามารถเฉพาะด้าน

ก่อนวันงาน The Brain Audit ไม่กี่วัน CK Cheong ซึ่งเป็น CEO ของ Fastwork ออกมาแสดงความเห็นว่า ความต้องการคนที่เป็นเป็ดกำลังลดลง โดยเฉพาะตอนนี้ที่ทุกคนมี AI ซึ่งเป็นเป็ดที่เก่งทุกด้านอยู่ในกระเป๋าอยู่แล้ว

ในมุมนี้ CK Cheong อาจมีส่วนที่สอดคล้องกับความเป็นจริงอยู่บ้าง เพราะถ้าเราดูรายละเอียดประกาศรับสมัครงานต่าง ๆ เราจะเห็นได้ว่า บริษัทต้องการคนที่มีความรู้ความสามารถอยู่ไม่กี่ด้าน

ยกตัวอย่างเช่น ประกาศงานตำแหน่ง Data Analyst ของ AIS ที่ต้องการคนที่ทักษะดังนี้:

• ความรู้เลขและสถิติ
• การเขียนโค้ดอย่าง SQL
• เครื่องมือ analytics อย่าง Tableau
• ความรู้เรื่อง big data
• ความรู้เรื่อง cloud

จะเห็นได้ว่า ทักษะที่ AIS ต้องการจำกัดวงอยู่แค่ data analyst คนที่มีความสามารถอื่น ๆ เช่น ตัดต่อวิดีโอ เล่นกีต้าร์ หรือวาดรูป อาจไม่ได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ เพราะไม่ใช่ทักษะที่จะช่วยบริษัทแก้ปัญหาได้ คนเหล่านี้จะยังถูกประเมินตามความสามารถในประกาศงาน และถ้าคนเหล่านี้เป็น “เป็ด” ตามนิยามของ CK Cheong คือ รู้กว้างแต่ไม่รู้ลึก ก็จะสู้คนที่เป็น specialist ที่รู้ลึกรู้จริงไม่ได้ และมีโอกาสได้งานน้อยกว่า specialist

อย่างไรก็ตาม ผมเห็นด้วยกับพี่ทอยที่เป็น “pro generalist” ว่า การเป็น generalist ยังเป็นทางรอดสำหรับคนทำงานในยุคนี้

จริงอยู่ว่า ผู้จ้างงานจะมองหา specialist เวลารับสมัครพนักงาน แต่ในมุมมองคนหางานแล้ว เราควรเป็น generalist ด้วยเหตุผล 3 ข้อ:

ข้อที่ 1. Generalist มีตัวเลือกมากกว่า specialist

ถ้าเราเก่งด้านใดด้านหนึ่งอย่างเดียว หมายความว่า เราจะรับงานได้เฉพาะงานที่ตรงกับทักษะเดียวของเรา

ในทางกลับกัน ถ้าเราทำเป็นหลายอย่าง แม้อาจจะไม่เก่งสุดในด้านในด้านหนึ่ง แต่เราก็จะมีตัวเลือกให้เราสมัครงานมากขึ้น

ข้อ 2. Generalist ชนะใน long run

แม้ว่า generalist มักจะแพ้ specialist ใน domain ของ specialist เอง (เช่น เขียนโค้ดสู้กับ programmer ไม่ได้) แต่ generalist จะชนะในอีกหลาย ๆ ด้าน เพราะแม้จะรู้ไม่สุด แต่ก็มีความรู้เพียงพอที่จะทำงานให้สำเร็จได้ (เช่น ตัดต่อวิดีโอได้ ทำให้สามารถสร้างเปิดช่อง YouTube ของตัวเองได้)

ข้อที่ 3. Generalist is a niche

ที่สำคัญที่สุด การเป็น generalist หมายถึง การสร้างแตกต่างให้กับตัวเอง เพราะเราสามารถ “stack” หรือผสมทักษะต่าง ๆ ที่เรามีอยู่หลากหลาย ให้เกิดเป็นผลงานที่ไม่มีใครเหมือน สร้างความแตกต่างให้กับตัวเรา ทำให้เราไม่ต้องแข่งขันกับใคร

ยกตัวอย่างเช่น บุคคลที่ประสบความสำเร็จจาก skill stacking:

• Scott Adams ที่ประสบความสำเร็จจากการ์ตูนตลกเสียดสีสังคมเรื่อง Dilbert ซึ่งเกิดการผสมทักษะการวาดรูป + ความรู้ธุรกิจ + อารมณ์ขัน
• Dan Koe เจ้าของ one-person business ที่ประสบความสำเร็จจากการสร้าง content โดยผสมทักษะการเขียน + ปรัชญา + ความรู้ธุรกิจ
• พี่ทอย เจ้าของ DataRockie School ที่เป็นที่รู้จักในฐานะนักธุรกิจและ generalist (ของแทร่ 555+) ซึ่งสร้างความสำเร็จด้วยการผสมทักษะ data + การเขียน + marketing + และอีกมากมาย
• Sean D’Souza เจ้าของ Psychotactics ธุรกิจที่ทำด้วยตัวเองและประสบความสำเร็จมายาวนานต่อเนื่อง 25 ปี ด้วยการผสมทักษะวาดการ์ตูน + marketing + การเขียน

ดังนั้น แม้ว่าสังคมอาจมีความต้องการ generalist น้อยลง แต่การเป็น generalist ยังคงเป็นทางเลือกในการอยู่รอดในปัจจุบัน

🧠 Part 2. Brain Audit (Sean D’Souza)

ในส่วนนี้ Sean มาแชร์ความรู้ในการทำ marketing ซึ่งแบ่งได้เป็น 4 ประเด็น ได้แก่:

1. The Seven Bags Framework
2. Trigger
3. Keep the attention
4. Language

.

🧳 1. The Seven Bags Framework

ลูกค้าจะซื้อก็ต่อเมื่อได้ข้อมูลครบทุกใบ

เหตุผลหนึ่งที่ทำให้ลูกค้ายังไม่ตัดสินใจซื้อ คือ ลูกค้ายังมีข้อมูลไม่เพียงพอในการตัดสินใจ

ดังนั้น ถ้าเราต้องการให้ลูกค้าซื้อของ หน้าที่หลักของเรา คือ การให้ข้อมูลที่เพียงพอในการตัดสินใจกับลูกค้า ซึ่งเราสามารถทำได้โดยใช้ The Brain Audit framework ที่มี 7 ส่วน:

1. Problem
2. Solution
3. Target profile
4. Objection
5. Testimonials
6. Risk
7. Uniqueness

แต่ละส่วนเปรียบเหมือนกระเป๋าสีแดงบนสายพานในสนามบิน เราจะต้องเอากระเป๋าทั้ง 7 ใบออกมาให้ครบก่อนจะออกจากสนามบินได้ เช่นเดียวกัน เราจะต้องส่งข้อมูล 7 อย่างให้กับลูกค้าก่อนที่ลูกค้าจะตัดสินใจซื้อได้

ใน session, Sean พูดถึงกระเป๋า 3 ใบแรก ซึ่งเรียกรวมกันว่า trigger (สำหรับใบอื่น ๆ สามารถตามอ่านรายละเอียดกันได้ในหนังสือ The Brain Audit)

.

🔫 2. Trigger

Trigger = Problem + Solution + Target profile

Trigger คือ สิ่งที่จะกระตุ้นให้ลูกค้าหันมาสนใจเรา เพื่อที่เราจะสามารถส่งสารที่เหลือให้กับลูกค้าได้

Trigger ประกอบด้วยกระเป๋า 3 ใบแรกในสายพานซึ่งได้แก่:

1. Problem
2. Solution
3. Target profile

ใบที่ 1. Problem หมายถึง สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่แย่ลง เช่น:

• ขับรถเล่นอยู่ดี ๆ แล้วถูกตำรวจเรียกให้จอด
• เดินเล่นอยู่ดี ๆ แล้วเหยียบ dog poop ที่น้องหมาทิ้งไว้
• ใส่เสื้อสีขาวตัวใหม่ แต่มีอะไรหยดใส่เป็นรอย

Problem เป็นภาษาของสมอง และเป็นสิ่งที่จะทำให้ลูกค้าหันมาสนใจเรา สิ่งที่คนส่วนใหญ่มักทำพลาด คือ พูดถึงคุณประโยชน์ของ product/service โดยไม่เริ่มจาก problem ซึ่งจะทำให้ลูกค้าตัดสินใจซื้อไม่ได้ เพราะไม่เห็นความเชื่อมโยงระหว่าง product/service และตัวเอง

ใบที่ 2. Solution คือ ประโยชน์ที่ product/service เราจะส่งมอบให้เพื่อแก้ปัญหาให้กับลูกค้า

ใบที่ 3. Target profile คือ profile ของคนคนเดียวใน target audience ของเรา ซึ่งเราจะใช้เป็นต้นแบบในการสร้าง marketing message เพื่อสื่อสารกับลูกค้า

นั่นคือ แทนที่เราจะเขียน marketing message เพื่อตอบโจทย์คนส่วนมาก เราจะสร้าง message ที่จะส่งถึงคนคนเดียว (target profile) ซึ่งเป็นคนที่มี problem และต้องการ solution ของเรา

ถ้าเราเจอคนคนนั้นแล้ว ให้เราหาข้อมูลเกี่ยวกับคนคนนี้ เช่น ถามถึงปัญหาที่เจอ ทางเลือกที่มี ภาษาที่ใช้ เพื่อที่เราจะสามารถสร้าง marketing message ที่เข้าถึงคนคนนี้ได้ดีที่สุด

แม้จะฟังดูแปลก แต่การเขียน message เพื่อคนคนเดียวจะช่วยให้เราสร้าง message ได้ง่ายขึ้น และตอบโจทย์ลูกค้าได้มากขึ้น ซึ่งสุดท้ายจะหมายถึงการที่มีคนสนใจ message ของเรามากขึ้น เพราะเราสามารถสื่อสารได้ตรงจุด

การเขียน marketing message เพื่อให้เป็น trigger จะต้องประกอบด้วยกระเป๋า 3 ใบนี้ เพื่อทำให้ลูกค้าหันมาสนใจเรา

ยกตัวอย่างเช่น marketing message ของ solution ที่จะช่วยให้คนน้อยหลับได้ง่ายขึ้น:

Death of a loved one? Fix insomnia in under 5 minutes.

• Problem: Insomnia
• Solution: Fix [insomnia]
• Target profile: [people with] death of a loved one

ถ้าลูกค้าเห็น trigger ของเรา และถามว่า:

• How do you do that? หรือ
• What do you mean by that?

แสดงว่า trigger ของเราสามารถดึงความสนใจของลูกค้าได้สำเร็จ และเราสามารถที่จะไป step ถัดไปได้

เคล็ดลับกระเป๋า 3 ใบ:

• ถ้าลูกค้าบอกว่า “Interesting” นั่นหมายถึง ลูกค้าไม่ได้สนใจจริง ๆ แต่ถ้าลูกค้าพูดว่า “Tell me more about it” แสดงว่าเราเรียกความสนใจของลูกค้าได้สำเร็จ
• ในการสร้าง marketing message เราควรจะเริ่มจาก target profile > problem > solution

.

🎢 3. Keep the Attention

Series of problems + solutions -> Rollercoaster

เมื่อเราได้ความสนใจจากลูกค้าแล้ว เราจะทำให้ลูกค้าสนใจเราต่อไปได้ยังไง?

Sean เสนอ framework ง่าย ๆ สำหรับปัญหานี้ นั่นคือ ให้เราพูดถึง problem + solution สลับกันไปเรื่อย ๆ:

• 🔴 Problem
• 🟢 Solution
• 🔴 Problem
• 🟢 Solution
• 🔴 Problem
• 🟢 Solution
• 🔴 Problem
• 🟢 Solution
• …

ถ้าเราไม่คอยพูดถึง problem + solution สลับกันไป ลูกค้าของเราก็จะเหมือนกำลังนั่งรถไฟที่วิ่งเอื่อย ๆ ไปบนที่ราบ (และหลับได้ง่าย ๆ)

ในทางกลับกัน ถ้าเราคอยสื่อสารถึง problem + solution สลับกันไป ลูกค้าก็จะเหมือนกำลังนั่ง rollercoaster และไม่มีทางที่ลูกค้าจะหลับหรือรู้สึกเบื่อเราได้

.

💬 4. Language

ลูกค้าจะไม่เข้าใจถ้าเราไม่พูดภาษาลูกค้า

สุดท้าย ไม่ว่า marketing message จะดีแค่ไหน แต่ลูกค้าเราจะไม่ตอบรับเลยถ้าไม่เข้าใจภาษาของเรา

Sean ยกตัวอย่างว่า ถ้าเรากำลังยื่นข้อเสนอพักร้อนฟรี โดยไม่มีค่าใช้จ่ายหรือข้อผูกพันใด ๆ ให้กับลูกค้า ลูกค้ามีโอกาสที่จะไม่ตอบรับได้ ถ้าเรากำลังพูดเป็นภาษาที่ลูกค้าไม่เข้าใจ (เช่น พูดเป็นภาษา Hindi ให้คนไทยฟัง)

ดังนั้น เราควรใช้ภาษาเดียวกับลูกค้าในการทำ marketing อย่างมีประสิทธิภาพ

นอกจากนี้ สิ่งที่เราใส่ลงไปใน marketing message ก็มีผลต่อการตัดสินใจซื้อของลูกค้าเช่นกัน

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเรามีรถ 2 คันซึ่งมีทุกอย่างเหมือนกันยกเว้นราคา:

• คันที่ 1: $35,000
• คันที่ 2: $18,000

หลายคนก็เลือกที่จะซื้อคันที่ 2 จนกระทั่งคนขายบอกว่าคันที่ 2 เป็นรถที่ถูกขโมยมา ถึงตอนนั้นทุกคนก็จะหันไปเลือกคันที่ 1 ซึ่งมีราคาแพงกว่าเท่าตัว

🤚 Part 3. Q&A (Sean, P’Toy, & the Audience)

Result > information

ใน session ถามตอบ มี 6 หัวคิดที่น่าสนใจ:

1. ลูกค้าที่สำคัญที่สุด คือ ลูกค้าที่กลับมาซื้อซ้ำ เราจะต้องทำให้ลูกค้ากลับมาซ้ำโดยการให้ result ไม่ใช่ให้ information เพราะในยุคของ AI ลูกค้าสามารถหา information ได้ง่ายมาก แต่น้อยคนที่จะให้ result กับลูกค้าได้
2. Talent คือ การทำผิดให้น้อยลง และ learning คือ การสร้างความผิดพลาด (อ้างอิงหนังสือ Suddenly Talented)
3. ถ้าเราไม่เก่ง AI ก็จะเก่งกว่าเรา แต่ถ้าเราเก่ง AI ก็จะไม่ค่อยมีประโยชน์
4. การเขียน คือ การคิด (writing is thinking) เราควรจะฝึกเขียนทุกวันเพื่อพัฒนากระบวนการคิดให้ดีขึ้นเรื่อย ๆ
5. มองหา “good teacher” ไม่ใช่ “fast teacher” เพราะ “good teacher” คือ คนที่จะให้ result กับเราได้
6. เริ่มต้นจากการโฟกัสไปที่ลูกค้าคนเดียวของเรา ถ้าเราหาลูกค้าคนนี้เจอ เราก็จะหาลูกค้าอีก 1,000 คนได้

🍩 Bonus

ในอนาคต ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ช่วงท้ายงาน ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับพี่ทอยในระหว่างเซ็นหนังสือ มี 3 ประเด็นที่พี่ทอยแชร์ให้ฟังเกี่ยวกับการสร้างเว็บไซต์และการใช้ชีวิต:

1. ถ้าจะสร้างตัวในโลกออนไลน์ เราควรสร้างเว็บไซต์เป็นของตัวเอง เพราะถ้าเราฝากตัวไว้กับ platform อื่น (เช่น Facebook) online presence เราจะเปลี่ยนไปเมื่อไรก็ได้ เพราะ algorithm ของ platform สามารถเปลี่ยนได้ทุกเมื่อ
2. เมื่อเราได้ traffic เข้ามาในหน้าเว็บของเราแล้ว เราควรจะ direct traffic ไปที่ที่หนึ่ง ซึ่งที่นั้นควรเป็น product/service ของเรา (ตั้งแต่วันแรกที่มีเว็บไซต์ Sean ก็มีหนังสือ The Brain Audit ควรรับ traffic อยู่แล้ว)
3. ไม่มีใครรู้ว่า ในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น เราควรใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

🤞 Additional Reading

อ่านสรุปไอเดียเพิ่มเติมจาก event ได้ที่:

• P’Toy: The Brain Audit จิตวิทยาการซื้อสินค้าที่ “สมอง” ใช้ตัดสินใจ สมองบอกเล่มนี้ต้องซื้อแล้ว ยั๊งงง 555+ | PodDash EP. 156
• P’Toy: ปรัชญาการทำงานของชายอายุ 56 ปี ที่พักร้อนปีละสามเดือน และมีเงินเก็บพอใช้ไปตลอดทั้งชีวิต | PodDash EP. 158

• Chayanon: 20 Topics from Meeting with Ad Toy and Sean D’ Souza

📖 Expand Your Knowledge

สำหรับที่คนสนใจติดตามไอเดียเพิ่มเติมจากหนังสือที่พูดถึงในบทความนี้ สามารถซื้อหาหนังสือได้ตาม link ด้านล่าง:

• The Brain Audit ของ Sean D’Souza: framework กระเป๋า 7 ใบในการทำ marketing ให้ลูกค้าซื้อ
• The Almanack of Naval Ravikant ของ Eric Jorgenson: รวมข้อคิดเกี่ยวกับ wealth และ happiness ของ Naval Ravikant นักลงทุนที่ประสบความสำเร็จจากการลงทุนในบริษัทอย่าง Uber, X (Twitter), และ FourSquare
• Suddenly Talented ของ Sean D’Souza: แนวคิดการทำตัวให้เก่งในระดับที่เข้าถึงได้ (ใครที่อยากวาดรูปวาฬเป็น ลองอ่านหนังสือเล่มนี้ดู 🐳)

Note:

• ใครที่สนใจอ่าน The Almanack of Naval Ravikant เป็นภาษาอังกฤษ สามารถดาวน์โหลด e-book ฟรี ได้ที่ navalmanack.com
• อ่านสรุป Suddenly Talented ได้ที่ Suddenly Talented วิธีพัฒนาตัวเองแบบเก่งปุบปับ